Μια επείγουσα έκκληση
   
  Σύνοψη
  Την έκκληση υπογράφουν
  Η συρρίκνωση του πληθυσμού
  Τα αναγκαία μέτρα προστασίας
 

Τι πρέπει να γίνει

  Προκλήσεις και οφέλη
 
  Το μεσογειακό κοινό δελφίνι
  Τα δελφίνια που εξαφανίζονται ΒΙΝΤΕΟ
  Σχετική βιβλιογραφία
  Δημιουργοί
 
  pdf
   
 

 

     
     
 

Η συρρίκνωση του πληθυσμού των κοινών δελφινιών και άλλων ειδών της θαλάσσιας μεγαπανίδας ανατολικά της Λευκάδας

 
     
 

Η θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Λευκάδας στη δυτική Ελλάδα - Τόπος Κοινοτικής Σημασίας Natura 2000 - είναι μία από τις τελευταίες περιοχές στην κεντρική Μεσόγειο, όπου συναντώνται κοινά δελφίνια.

Το 2002 η ACCOBAMS αναγνώρισε ότι είναι επείγον να αναπτυχθούν και εφαρμοστούν πιλοτικές δράσεις προστασίας και διαχείρισης για την διατήρηση του ενδιαιτήματος των κοινών δελφινιών στην περιοχή. Η θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Λευκάδας και γύρω από τον Κάλαμο αναγνωρίστηκε ως περιοχή υψηλής σημασίας διατήρησης από το Σχέδιο Προστασίας του Μεσογειακού κοινού δελφινιού (ACCOBAMS, 2004).

Η σημασία της προστασίας των κοινών δελφινιών στην θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Λευκάδας και γύρω από τον Κάλαμο υπογραμμίστηκε και στο Σχέδιο Δράσης 2000-2010 της IUCN για τα κητώδη παγκοσμίως.

ΠαρΆ όλες αυτές τις αποφάσεις, ο άμεσος κίνδυνος ολοκληρωτικής εξαφάνισης των κοινών δελφινιών από την περιοχή πιστοποιήθηκε από εντατική επιστημονική έρευνα.

 

Ο αριθμός των κοινών δελφινιών έπεσε από 150 σε 15 μέσα σε δέκα χρόνια.

 

Τάση της αφθονίας των κοινών δελφινιών στην θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Λευκάδας και γύρω από τον Κάλαμο την περίοδο 1995-2007:

 

Η καταγραφή της παρουσίας κοινών δελφινιών στην θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Λευκάδας και γύρω από το νησί Κάλαμος την περίοδο 1997-2007 (κόκκινες γραμμές) υποδηλώνουν την έκταση της συρρίκνωσης του πληθυσμού:



Πορείες ερευνητικών σκαφών με GPS, που ακολουθούσαν από κοντά κοπάδια κοινών δελφινιών, χρησιμοποιούμενες ως μέτρο της σχετικής αφθονίας των κοινών δελφινιών στην περιοχή. Η προσπάθεια αναζήτησης ήταν ομοιογενώς κατανεμημένη στη διάρκεια της μελέτης.

 

Η παρατηρούμενη αρνητική τάση δεν μπορεί να θεωρηθεί συνέπεια μετανάστευσης ή μετακινήσεων ευρείας κλίμακας των κοινών δελφινιών. Αυτή η περιοχή ήταν ένας από τους τελευταίους θύλακες πυκνής παρουσίας στην δυτική και ανατολική Μεσόγειο, και δεν υπάρχει καμιά αναφορά κοινών δελφινιών στις γύρω περιοχές, παρΆ όλη την σημαντική προσπάθεια αναζήτησης από διάφορες ερευνητικές ομάδες, με πορείες δεκάδων χιλιάδων χιλιομέτρων που καλύπτουν μεγάλο τμήμα του ανατολικού Ιονίου καθώς και την θαλάσσια περιοχή της δυτικής Πελοποννήσου.

Τα κοινά δελφίνια είναι σπάνια ή απόντα στην γειτονική κεντρική Μεσόγειο που έχει εξερευνηθεί ως τώρα, συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής Τάφρου, άλλων παράκτιων και πελαγικών τμημάτων του Ιονίου και της Αδριατικής θάλασσας, με μόνη εξαίρεση τον Κορινθιακό κόλπο όπου υπάρχουν ακόμη λίγα κοινά δελφίνια.

 

   

Αντίστροφη μέτρηση / Σώστε τη βιοποικιλότητα

Η επιστημονική έρευνα καταδεικνύει τον υψηλότατο κίνδυνο εξαφάνισης των κοινών δελφινιών σε τοπικό επίπεδο στο πολύ άμεσο μέλλον, αν δεν ληφθούν επειγόντως μέτρα διαχείρισης της αλιείας.

   

 

Οι παρατηρήσεις μεγάλων τόνων μειώθηκαν δραματικά ανατολικά της Λευκάδας και γύρω από τον Κάλαμο:

 

 

 

Γιατί μειώθηκαν τα κοινά δελφίνια και οι τόνοι;

Τα δεδομένα δείχνουν ότι η συρρίκνωση του πληθυσμού των κοινών δελφινιών και του τόνου προκλήθηκε κυρίως από την εξάντληση της τροφής λόγω υπεραλίευσης. Η επίπτωση της αλιείας στο τοπικό οικοσύστημα ήταν τεράστια και οδήγησε σε σημαντική καταστροφή του οικοσυστήματος και σε απώλεια βιοποικιλότητας.

 

 

 

Η ποσότητα των αλιευμάτων στην Ελλάδα αυξανόταν μέχρι το 1994 λόγω του εκσυγχρονισμού και της γεωγραφικής εξάπλωσης της αλιείας την περίοδο εκείνη. Ωστόσο, η τάση μείωσης από τα μέσα της δεκαετίας του 90 υποδηλώνει ότι αυτοί οι παράγοντες έπαψαν να επιδρούν και η αλιεία έγινε μη βιώσιμη (Papathanassiou & Zenetos 2005, Stergiou et al. 2007a,b).

 

 

Η λειτουργία του οικοσυστήματος βλάφθηκε σοβαρά από την υπεραλίευση και η βιωσιμότητα της αλιείας βρίσκεται σε κίνδυνο.

 

 

Η συνολική βιομάζα των ψαριών που αφαιρέθηκε από τα κοινά δελφίνια και τις αλιευτικές δραστηριότητες στα ανατολικά της Λευκάδας και γύρω από τον Κάλαμο το 2007:

Το κόκκινο τμήμα των ράβδων του γραφήματος αντιπροσωπεύει την ποσότητα της ζωτικής τροφής των κοινών δελφινιών καθώς και άλλων μεγάλων θηρευτών όπως ο τόνος και ο ξιφίας, που αφαιρεί η αλιεία.

 

Η μεγαλύτερη επίπτωση προκαλείται από ένα σχετικά μικρό αριθμό σκαφών μέσης αλιείας, τα γρι-γρι. Οι μηχανότρατες και οι βιντζότρατες είναι επίσης λίγες, αλλά είναι γνωστό ότι προκαλούν σημαντική βλάβη στο οικοσύστημα.

 

Σύνθεση του αλιευτικού στόλου και αριθμός σκαφών που επιχειρούν ανατολικά της Λευκάδας και γύρω από τον Κάλαμο: